Author name: admin1

মঙ্গল হওক ন-শতিকাত, মঙ্গল সবাৰপ্ৰতি গৃহে শান্তি আহক,সমৃদ্ধি অপাৰ হে।। উষা কালৰ সোণোৱালী ৰʼদ,চোতালত ভৰি ৰয়অন্ধজনেও দেখক আকৌ,নৱ সূৰ্যোদয়হে।। সোণৰ

মুখ উজ্জ্বল যৌৱন উচ্ছলসেউজীয়া বন উৰণীয়া মনবিশ্বৰ অগনি জ্বলাইহাত-বাউল দি মাতিছে।মাতিছে, মাতিছে মাতিছে। বিশাল আকাশ মৰমী বতাহমুক্ত আমাৰ উশাহ-নিশাহএসাঁজ বনভোজ

মুক্তিকামী লক্ষ্যজনৰমৌন প্ৰকাশ শুনিছানে নাই?জীৱন  আকাশত নতুন সাহসৰপৰিছে জ্যোতি দেখিছানে নাই? কিমান পালা নেপালা কিমানহিচাপ নকৰিলা কোনো ক্ষতি না‍ই!আহিছে সময় গণনাৰো

মইনাজান মইনাজান লুইত পাৰে হʼলোঁমইনাজান মইনাজান দিক্ৰং পাৰে হʼলোঁমইনাজান মইনাজান জিৰালোঁ ঐ নাওবৈচাত। মইনাজান মইনাজান চাকৰি ঐ বিচাৰিমইনাজান মইনাজান এৰোঁ

মই সপোন পুৰীৰ ৰূপ কুঁৱৰীহাতত মৃণালৰে খাৰু,অʼ কাণত পদুমৰে কেৰু,পখিলাৰ সʼতে মই ৰঙা ৰঙা পাখিৰেমলয়াত উৰি ফুৰোঁ।। হাতত মৃণালৰে খাৰুঅʼ

কথা: মই যেন আজীৱন উৰণীয়া মৌ       জিৰাবৰ নাই তৰু-তৃণগীত: মই যেন আজীৱন উৰণীয়া মৌ       জিৰাবৰ নাই তৰু তৃণ       জিৰণীয়া মৌ

মই যেতিয়া এই জীৱনৰমায়া এৰি গুচি যাম,আশা কৰোঁ মোৰ চিতাৰ কাষততোমাৰ সঁহাৰি পাম। নালাগে মোৰ সোঁৱৰণী সভানালাগে মিছা নামতোমাৰ এটুপি চকুলো

গাভৰু : মই কহিমাৰে আধুনিকা ডালিমী।ডেকা : মই গদাপাণি আধুনিক ভৈয়ামৰ।দুয়ো : আমি আজি দুয়ো সহযাত্ৰীগুৱাহাটী অভিমুখী নিশাৰ ৰেলʼৰ।  ডেকা

মই এটি যাযাবৰধৰাৰ দিহিঙে-দিপাঙে লৱৰোঁ নিবিচাৰি নিজা ঘৰ।   মই লুইতৰ পৰা মিছিছিপি হৈ ভলগাৰ ৰূপ চালোঁ অটোৱাৰপৰা অষ্ট্রিয়া হৈ পেৰিছ সাবটি  ল’লোঁ; মই

মই অথায় জলধিৰ মাজলৈ  আহিলোঁ সাঁতুৰিদূৰ দূৰণিত দুপাৰ এৰি  খাইছোঁ হাবাথুৰিমই অথায় জলধিৰ মাজলৈ  আহিলোঁ সাতুৰি। এটি পাৰে অহঙ্কাৰ স্বাৰ্থপৰতাৰ চৌদিশে প্ৰস্তুতি